Y gwahaniaeth rhwng diwygiadau o "Dyneiddiaeth"

Ychwanegwyd 6 beit ,  9 o flynyddoedd yn ôl
Gramadeg: "Dyneiddiaeth yw dull" -> "mae Dyneiddiaeth yn ddull".
(Gramadeg: "Dyneiddiaeth yw dull" -> "mae Dyneiddiaeth yn ddull".)
Mae '''Dyneiddiaeth''' (hefyd '''hiwmaniaeth'''<ref>Y Geiriadur Mawr, Gwasg Gomer, 2009</ref>) ywyn dullddull mewn [[Astudiaeth arsylwi|astudiaeth]], [[athroniaeth]], neu ymarfer, sy'n canolbwyntio ar [[egwyddor]]ion a phryderon dynol. Mewn athroniaeth a [[Gwyddorau cymdeithas|gwyddoniaeth gymdeithasol]], dyneiddiaeth yw'r safbwynt sy'n cadarnhau bodolaeth rhywbeth a ellir ei alw yn [[natur ddynol]], ac fe'i gyferbynnir â [[gwrth-ddyneiddiaeth]]. Mae [[dyneiddiaeth seciwlar]] yn ddyfaliad [[seciwleirwydd|seciwlar]] sy'n hybu [[rhesymeg]], [[moeseg]], a [[cyfiawnder|chyfiawnder]], ac yn gwrthod [[dogma]] a chredoau [[goruwchnaturiol]] a [[crefydd|chrefyddol]], fel sail [[moesoldeb]] a phenderfynu. Cyferbynnir dyneiddiaeth seciwlar â [[dyneiddiaeth grefyddol]], sy'n integreiddio athroniaeth foesegol ddyneiddiol gyda [[defod]]dau a chredoau crefyddol sy'n canolbwyntio ar anghenion, diddordebau, a medrau dynion.<ref>{{Dyf gwe | teitl=Genesis of a Humanist Manifesto | url=http://www.infidels.org/library/modern/edwin_wilson/manifesto/ch2.html | dyddiadcyrchu=14 Mai 2006 |iaith=en}}</ref>
 
Yr oedd [[Dyneiddiaeth y dadeni]] yn [[mudiad diwylliannol|fudiad diwylliannol]] [[Dadeni Eidalaidd]] a oedd yn seiliedig ar astudiaeth o weithiau clasurol.<ref name="oxford-renaissance">{{Dyf llyfr |teitl=Compact Oxford English dictionary|cyhoeddwr=Oxford University Press|blwyddyn=2007|dyfyniad=humanism ''n.'' 2 a Renaissance cultural movement that turned away from medieval scholasticism and revived interest in ancient Greek and Roman thought.| iaith=en}}</ref><ref name="mann">{{Dyf llyfr|awdur=Nicholas Mann |teitl=The Origins of Humanism |cyhoeddwr=Cambridge University Press |dyddiad=1996 |tud=1-2 |dyfyniad=The term ''umanista'' was used, in fifteenth century Italian academic jargon to describe a teacher or student of classical literature and the arts associated with it, including that of rhetoric. The English equivalent 'humanist' makes its appearance in the late sixteenth century with a similar meaning. Only in the nineteenth century, however, and probably for the first time in Humanism in Germany in 1809, is the attribute transformed into a substantive: ''humanism'', standing for devotion to the literature of ancient Greece and Rome, and the humane values that may be derived from them.}}</ref>
170

golygiad