Y gwahaniaeth rhwng diwygiadau o "Y Blew"

Ychwanegwyd 30 beit ,  5 o flynyddoedd yn ôl
drwy garedigrwydd yn unol a'i ddymuniad
(manion iaith)
(drwy garedigrwydd yn unol a'i ddymuniad)
==Ffurfio’r Band==
[[Delwedd:Y Blew 1967 - Alcwyn Deinoil Evans.jpg|thumb|300px|Y Blew - ffoto ©drwy garedigrwydd Alcwyn Deiniol Evans]]
Yn 1960au roedd diwylliant Gymraeg yn dal dan ddylanwad traddodiad canu capel a nosweithiau llawen, heb adlewyrchu ffasiynau modern y genhedlaeth ifanc - a oedd yn dilyn y bwrlwm cyffroes y byd pop Eingl-Americanaidd.
Yn dilyn sefydlu [[Cymdeithas yr Iaith Gymraeg]] bu twf yn yr ymwybdiaeth o'r Gymraeg a dechreuodd cyfnod o brotestio dros wella statws a sefyllfa'r Gymraeg, a gwelwyd canu modern yn rhan o'r ymgyrch honno.
 
''Nod y Blew oedd cyrraedd y Cymry Cymraeg a Di-gymraeg nad oeddent yn genedlaetholwyr, dechrau 'Scene' Cymraeg ymysg y rhai hollol anwleidyddol oedd y gobaith''. yn ôl Dafydd Evans un o’r sylfaenwyr Y Blew. <ref>{{harvnb|Hanes y Blew|1986|p=14}}</ref>
[[Delwedd:Y Blew Pont Dolgellau 1967 - Alcwyn Deiniol Evans.jpg|thumb|300px|Y Blew - wrth bont Dolgellau, ffoto ©drwy garedigrwydd Alcwyn Deiniol Evans]]
 
Fe geisiodd Maldwyn Pate trefnu grŵp trydanol i ganu yn Gymraeg gyda chyd fyfyrwyr o Brifysgol Aberystwyth. Enw'r band oedd ‘Y Pedwar Cainc’ - Dafydd Evans, Maldwyn Pate (aelodau’r Blew yn nes ymlaen) gyda Hefin Elis (aelod o [[Edward H. Dafis]] nes ymlaen) a Geraint Griffiths (aelod o [[Eliffant]] ac [[Injaroc]] nes ymlaen). Perfformiodd y band unwaith yn unig, yn Eisteddfod Aberafan 1966, ond nid oedd y gynulleidfa'n barod am gerddoriaeth roc yn Gyrmaeg am yn eu bwio. <ref>{{harvnb|Hanes y Blew|1986|p=4}}</ref>